intizam, olurda bir gün
Çıkıs Tarihi: 21 Ekim 2011

Sarkı Sözleri

Yegane

Bırak da aksın,umutlarımdan oluşan damlalar
bugün ayrı dertle kirpiklerimi yaşa boğdular bu vicdan
nasıl dayansın öyle bir daralma var ki ruhta
sorma gitsin,hatalardan ilmihal
riyam,hüzün,gecem mi tenha?
kaç pranga vurdular bi mahkum olsam ağlasam
kim var diyip çığlıklarımı duysalar
farkeder mi en gizemli hücrelerine koysalar
üşümem,buz yataklarında tek kalıp
sabah güneş doğarken demir perdelerimi araladım
yollanan resimlerin var mektubunda,karaladım
üzgünüm kader bugün de ziyaretçim olamadın
kalbin içinden seslenirdim sana evet
benim hücrem,buydu gördüğün ceza evim
yargılanmadan cezamı çekerdim
itirazı var mı sor,olamaz bu benim niyetim
önceden bellidir,yüzümde mütebessüm
dirilişini gördüğüm hükümdün
güldürürken düşündüm de nasıl katlanırmışım
acım büyürse ben küçük düşüp boş anlatırmışım
yıllar geçer ama ben akıllanamam
burda nefes alamam
çöker ayrılık acısına tahammülüm yok
dayanamadım ben

Ellerimden aksın umutlarım
her hatamı yüzüme vurdun unutmalıyım
gitmek için beni de yok etmen lazım
hadi git kalp yansın
kipriklerimi de yine yaşa bağladım
ağladım,kendi içime aktım
taştım,denizlerine sığmadım,yandım
seni kaybetmek bahtım
bu ne şans niye bana gülemez
bilir ama göremez
bana sahip olan yeganedir kıymet bilemez

Sen yegane hazinem,ilim irfanı fazilet
söylenenlerin hepsi rivayet
efgânı yenip sonra efkâra düşenler
nasıl yazsın bir kalemde ecdâda vasiyet
boynu bükük,yıkık bi harabeyim ben
içimde sağ kalan bi sen,gittin güzergâhı bilmeden
havadislerim kötü ise yoluna engel arz eder
yanlış yapmadan dönersen bu can kabul eder
bazen matemi siyah örttü beden ilen
rüzgar eser şimdi seher ilen
çare var mı konuşamam halen
ama yok bi bahanem

Beklediğim Gibi Geçmiyor

Suistimal ederler,sanarsın hep yanında oldu
içyüzünde kaybelikler hep de beni mi buldu
çok zaman geçirdi seninle şimdi yolum rötarlı
bu hatamı paylaşırken nerde bunun zararı
bilmez hali,çünkü kalbi sevkiyatta
artık ondan hayır gelmez oldu söyleseler inanmazdım
kin tutar da aldanır mı hünkârım
ve yahut na-müsait hali göz önünde seyre daldım
soran olmaz şimdi benim halimi
yine olmadı dersen bi yolunu bulup olur ederim
elimden geleni arda koymam üzülme
sakın gerilme,göründü köy klavuz bende
sorun nedir bi bilsem inan çözmek benim elimde
maziden kalan resimler sanma şimdi yerinde
sanma eski hatıralar kaldı şimdi benimle

bak bana ne bilirsin sanki
hangi eli tutarsan caiz
ben benle gülmem hiç
beklediğim gibi geçmiyor vaktimin hali
alacağım ortaya ne koyarsan
halimi hatırımı bi de sorsan
nihayet erdiğim bu geceler
beklediğim gibi geçmiyor ani

beklemekle geçmiyor,buruk içim soğuk hayat
cılız esen bu rüzgarımdan meltemler yarat
bana kalırsa,kendi işini sade sen başar
minnet etme duygularını sevk edip güven kazan
varımdan yokum çıktı kaldı sıfır
ne vardı sanki burda,yaptı sınır ötemde bir fasıl
aşık atardı beş karış suratla beni semaya küstürüp
bu kirpiklerimi yaşla dolduran veda,yasım
bak budur,hayatın anlamını bir kestir
önce sakin olmak günden güne benim için rezil bişeydir
rap duvarlarından aşılacak yol hayli engebelidir
geçip kalır,başka engel tanımamak mühim bişeydir
terk e meyildim,bu kez aynı teraneden dersimi aldım geldim
zaman isteğin gibi geçmiyor ani,(belli değil)vaktimin hali

Affına Sığınırım
Ziyafettin...
kursağımda takılı kalmayan ve tek yudumda kaynaşırsın
gördüklerini unutan bir ben varım
yerle yeksanım...
son bir hamle yap dedim fakat bu kalbi yaraladın
gözümde değerin olsa dahi şimdi yok bi zerre kalmadın
ben anladım yazdıklarımı kaale almadın
uzun zaman kalemle dertleşip içimi döktüm ona
tek şikayetim kağıt ve onu çekiştiren bu sayfa yırtılır
rüyalarında gezdiğim yalan
oysa ben seni masum belledim melek kadar
vakitsiz bir gidişten geriye sade ben kalır
bana mahsus yanlız adam yaratır
bu bir hüner değil
civarı hoşnut etme heveskarı sen misin
bu yersiz arbedemde dostun akranı
birinden birini görse bari hissedermi yakinen
uzak değil bir ses gelir hafiden

Hem sürünür,hem diretir aşk bu kez affına sığınırım olmaz
zor günüdür son gülüşün,azametten kurtulabilsem
ben bilemiyorum bunu kalbime söylüyorum
dinlemez ama çare mi var hüzün oyna yerinden
toplayıver yine kaysın elimden

Mühim değil,sensiz olsun baharlar
bak süründü takatim yok bu kalbe direnecek kadar
nasıldır,yakın olup da dokunamamak
buna alışmak sözcüklerle anlatılmaz dile kolay
ben yaşarken,bundan haberdarmısın
varlığım huzura merdiven dayar ve sen yaftasın
hergünüm,kaybı zor gelen bir hastadır
babamın öğüt verip benle övündüğü yaştayım
bilirdim,dünya değişmekten tanınamaz bir halde
insanlar da aynı safta bulut gölgesinde saklanır
ben hep farktayım zamana
önde gitmeliydim yarış başlasın rakip yelkovanla,akrep
beni yakalasa inan ki kurtulamam
affına sığınır başım öne eğilir mahçup olurdum
konuşamam bak yüzüme anla

Yitiremedim Yıllarımı

Üzgünüm,samimi gelmedin bugün
sanırım ayrılık kapında ağlamaklı yüz ve son hüzün
kimim ben,diyip sorgularsın hayatını
irdelersin bulgulardan sonuca varma yollarını
zordayım,karara varmalıydım
nihayetinde bazı dostlarımla buzlarım erimez
sade ben olmalıydım diyip gözümden yok olursan anlarım
beni kalpsiz mi sandın
kaderin en basit cilvesiydin
ben değişsemde aynı kalma yoluna gittin iyi de oldu yani
aynı kısır döngülerde turlamaktan bıkkınım
zati sen karara varmasaydın ben susardım ani
koptu fırtınam bu girdabın sürükletir beni kıyılara
vursalarda sarsılırmıyım
önce sendeler sonra yerimi almalıymışım
yıllarımdan haftalar gider alışmalıymışım

Bazen duramaz bu ne fırtınalar
kopsam bir avuç beni fırtına sar
girdapların olsun ölümder gerçek seni durduracak biri var
onu ben bilirim,bana sormak hiç aklından geçmez
yeniden duysam ne olur,bir üzülsem bin ah işitsem derdim ben
feryadım olanlara düşmanlık beslemedim
duymuyor pişmanlık
dost görüneni sanma ki sadıktır
bana söyle sana kim olduğunu söyliyeyim
bari yüzünü görmiyeyim,hadi git bitir de geleyim
zamanlarımdan geçen ay
bugün haftalar olsa da yılları yitiremedim(yitiremedim yıllarımı)

İcazet,gösterirsen kârlı çıkarsın
bu kıssalardan hisse çıksa anlatırım bil hassa
işin ehli ol ve idrak eyle bunu müstesna yönünden
incelersen yine de hoş edayla gel
aşikârım,alevin beni nası yaksın
kor düşer içime seni de alev alsın
tezim yoktur yarından ve senin yanına varmadan
söyle kalp huzura düşmeden nasıl da nefes alsın
istilayı başlatır bu hücreler
teslim olmak istemem rehin kaldı ruh bedende,çıkmak istemez
hazırım buna herşeye gücüm yeter mi bilemem ama bu son sefer
yani zaman geçen haftalardan ibaret
peki yıllar,söyle bu mudur adalet
bildiğim bir hakikat var ve ben cayamam
içimden sana düşen tek şeydir metanet

Evveliyat

Saniyeler birbiri ardına kovalar ben koşarım izinden
onlar beni görebilir ama ben onlara uzağım
elimden tutacakken kaçarım
elde değil ben kurulu düzeninizi bozmaya geldim
ecri veren Rab sabrı da verir evet ben sabır üretme eylemindeyim
hepinize pay var pastadan kişilik yafta odundan beter
hiç farkını göremedik nası bilirdiniz?
Sorma!!! Ben bilemem boşa yorma
anılarımı tazeler kuru güllerin hatırası
derdime çark eder ve emsali yok
dizelerim halt edermiş hep,buna bir çözüm yok
dahilen ve de haricen
sahiden olanakları zorlayıvermen yüceltir
seni en dipten tepelere çakar ama dikkat edip ayıl
iğneyi kendine batır ama çuvaldızımdan haber yoksa bayıl
hemen ayrıl,yapacağın ilk iş budur evlat yerin altından sıyrıl

Zaman kısaydı bu evveliyatını bilmem epey vakit harcar dayanamam
en son (en son)arayıp tarasan ben bir de yoksam
ağla kaderine boyun eğ
sonra düşün,neyi doğru yapar insan
yerimi tutamaz kusur olsan
ben hataları yüzüne vurup sorsam (hesabını)

Evveliyatı budur kervan böyle gider
söyle gelen nedir elden
sen kendini tart teraziden
yine parsel benim olur araziden
maneviyat budur,aç karnını tok niyetine özleştirip
sabah akşam zıvanadan çıkmayıp şükretmektir
bi nevi nefsine hükmetmektir
sarfet cümlelerimi gediğine koymak için
hep bir ağızdan söyle
kimileri buna alışır
daha yolu yarılamadan sona yanaşır
bu ne hız,bu azim eyvah
kelam aklını şaşırır
bakışıp kalana selam çakışır
sarılıp yastığa ağlarsın
gündüzü gecene katıp afallarsın canım
zamanı sarıp atlatman gerek
zira kendine faydası olmayan adamı verin
ne işe yarar
belli zaten başımdan attırmandan
yaptırımı hapise çarptırmandan
müebbetinden hesap sormam lan
tek kalıp yok olmak sana özgürlükse
sen mahkumsun lan

Arz Ederim

Arz ederdim,yokuşlarında sürülecek bir hayli iş
ve sabrı selamettir hüsranı bekleyiş
sanma,ben umutlarımla var olurken
sen yalanla kavrul cümlelerde kadehlerini yudumla
bana bugün teselli ver,aram açıktı huzurla
eksik olmasın bu dertle benim başım belada
alıştım zamanla artık üstesinden gelme yolu kolaydır
zorluk atlanırdı engel aşınca
sen varsayımdın öyle kalma yoluna adandın
yaşamdan dakikalar çalıp hatamı arardın
yazılmış bir kader,yıpranmış zamana vesileyken duruldum
tenkit etmemen garip bir olgu ben yarımdım
eksiklerimi sende buldum
yanlışlarını gördüm tek tek yüzüne vurup oturdum
sen neydin şimdi ne oldun dön ve bak
aynalarda yansımamdan hariç söyle ne buldun

Ayır iki kalbi yerine taşı sok
yine denk düşemez biri boş
sorun arz edip işi yokuşa sürene bak sen
sabırı sınar ve de sonuca varan yok
bu nasıl yeni düzen alışılamaz
beni ona tez ulaştır varamıyorum
duygular içe kapanık,ses veren olmaz
bazen olur bunu dışa vuramıyorum

görmek istemek kadar doğal birşey yok
sen de aynı hakka tabisin ve sende fanisin düşün
tanışık olmadıklarıyla alışık hali benimser
bilirsin,kelam fazlasıyla iyimser
lafını bil de öyle çemkir uzaktan
ahde vefan olsun artık ayrı kalma safından
her sualde tekle yahut düş temelli hesaptan
beni duyunca vasıtanla en tezinden ayaklan
amacı belli etmeden,sonuçlarımdan ipucu topla
kaybolan bir sen,varolan bir ben(ben)

Son İhtimalinim

Son ihtimalin yine bugünde karamsarlık serüveninde
anlatırsa dinle onu,tevazü et
çünkü hayat kısa bi set
duvar üstüne yıkılırsa önüne çek bi set
yüzünden düşen bin parçalarda boldur hiddet
gerekmedikçe gözüme girme bana biraz da fayda zikret
usule uymadıkça kendi zararındır,biraz gayret
ne kaybedersin özüne dön,sen layık olduğun insanlarla övüne dur
gıpta et ve seyret
asıl adın nedir savaş,kurbanlarını dök yavaş yavaş
barışa mermi yağdıranda yok telaş
bilanço her zamanki gibi ölü ve yaralılar
bilinçsizce savaşa girdiler bu bahtı karalılar
bunu bilen de var bilmeyen de
bilen görmemezlikten gören bilmemezlikten gelir
böyle iş mi var günümü zehir edenler elini kolunu sallar
ahalim sizi civarda kınar,sınar

Bu savaşın asıl adı nedir onu bilsem
bir sonuca var dert yakamı bırakmaz gel
elim,taşın altına girebilsen
içimden düşünürken bulabildim inan
bu yolun sonu belli değil
dön ne çıkar belki huzur getirir
darısı benim başıma yazı çevir kışına
bak son ihtimalinim

Zamana yayılamaz verilecek karar
arkasında durmak asıl olay ve bunu düşünmek asıl olan
dışarıdan görüldüğünde onun hayatı cezbeder
ve bilsen içini ne yangınlar var,oydu mutsuz insan
sudan çıkmış ak kaşıkmısın hiç mi suçun yok
sen ne mübarek insanmışsın da benim haberim yok
foyası çıkar meydana ve sen görürsün kim yalan
kim doğru ayırt etme vakti yakında
kısmetin var 3 vakte kadar çıkarım falında
sana görünen yol değil be dön ilerden sapağa
doğru ya,suç sende değil bu fincanda
asimileşme eyleminde toplumumsa firarda
hedefi yanlış belirlersin
bilmeden bu hakkı başkalarına verirsen,sonunda kaybedersin
yönetmelikte yazana uy ve kurallarına sadık ol
doğru gelmekte her an sana bu izlediğin yol

Düşünürsen Hatadır

Küllerinden doğar alev olup içimde yananlar
ve sen doğarsan ölümü gerçekleşir kalbin
bir zamanlar dibine sarsak hayalin ve serüveninde kahraman
ben masal,sen misal,bu sadece bi hayal
verdiğin güzergah sanki okyanus açıklarında
tek kalırsın işte harap olmuş garip sandalınla
yıkıverirler en sonunda
düşersin hep yanında ben olurmuyum bu meçhul hayat denklemin kısa
yüzüne baktığımda çelimsiz bir düşünceyken
ben bu hali tanırdım özünden,düşersen gözümden
seni tutacak yok artık bu koca diyarı seyrederken
meftun ol ve gönül bağını sıkıca bağla iplerinden
sarkıtır hayat
yaşamın ufku genişler ve direnmekten yorgun olsam
bi çare durulsam
dön desem ne değişirdi,bendim gafil avlanan
sonunu kestiremedim yani bu kez sadece benim hatam

Yansın efkarım,yine tutuşturursa bırak kaybolsun küllerimiz
ben öyle utanç duysam bile sen vurdumduymazlık izinden git
direnmek zor geliyorsa bir an düşünürsen hatadır
kaç yarın çok geç olabilir
geri dön desem aldırma sakın bu benim hatam

Benimdi son karar
evet kolaydı hepsi cesaretimi toplamak kadar
ve düş kurardı öyle
kendi ışığını bulmadıkça insan ne kadar hata yapar
hep mi ömrü derleyip toparlar
bardağın boş yanından doluyu sök çıkar
bilirim imkansızlık imkanlar doğurur sen kazan
gayret et,yarın geç olmasın gözünde büyümesin tüm işler
henüz pişmanlık uzak bir ihtimal
utanç kibiri dize getirdi
ummadık bir anda nefis kendi rızasıyla gafletine yenildi
meydan okudu hayatın bu saçmalıklarına ve sana
direnişin son evresinde gücünü nefret bitirdi
kimi zaman korkularına biçilemeyen bi kaftandır susmak
bazen de erdemliktir konuşmak
gönülde var olan fikirde muhtelifse
yani bir bakımdan mutaassıp bir karar oldu haklı çıkmak

Bu Nasıl İtham

Işıklar söner ve ben yanardım yine de
gecenin siyah örtüsünde aydınlandı lambalar
ölüme sanki çare var,söyle ondan öte bir köy mü var
yaşama anlam kat ve sonra konuş anlamın kadar
suretler,maskelerde gizli
inmez öyle bak içinde saklanır yalanın ta kendisi
yüzlerinde masumluk,dürüstlük abidesi görmesek tamam
insanlıktan yoksun halleri
kandırır sanar ben kül yutarmıyım
bu gerçeklerine karşı gelmiş olamam
ihanetin boyu beni aşmaya elvermez
yine sebebin olamam
yek virane bahçelerde gül misali solamam
servetin dibinde olsam tek bir dakka kalamam
gözyaşım kayar yerinden elim bağlı tutamam
gülemem ağlarım hiç duramam

Sor bir kendine nasıl geçer yıllar
yine tozpembe gelir hayat
bana tüm çile uğrar seni göremez
o bilir demek bu kadar zora gelemez
bi de kendine bak,bu nasıl bir itham?
hasarım çok yıkıma bırak
kalp binalarıma gir bir bir yak

Ver yansın ateşi körükler güdümlü silahlar
illaki bana sorar,korktuğun şey hatalar
eskiden huzura davet edermiş bu masallar
şimdi misafir gelir bu masallardan yalanlar
murada erdiğin vakit,sonunu beklemen gerek
çünkü mutluluk,kısa süren bir gün demek
ah şu mevsimler nasıl da anlatır seni
düşümde görmek içime ukte düşmesinde en büyük sebep
yarınım düne nazaran beni yorar
her kelamda bir tezat var yasak olan
ihanetin boyu beni aşmaya gelemez
yine haddini bilemez
gurur yapma lüksü olmayanda kibir ne arar ve ne sorar
yarın dünümü bugünden yorar
hayatın her noktasında bir sınav var
kazanmaktır tek çıkar,sabır nefsi çok sınar

Yarı Sıcak

Duysalar bu feryadı,bi çare bulunmaz mı?
ilk yardımın gecikti son bir yardımın zamanı
geldi geçti önüme çizgi çekti dur ve kal devamlı
kum saati bana bakıp hemen zamana daldı
dilime tüyler ekti hayat sonsuz iklimin kısaydı
tan yerinde şafak sökse burda yaramı sızlatırdı
gün biterken elvadalar bir hayli çoğalmakta
ruh beden ile cenke girse son virajda takılı kaldı
malesef ki her hüzün,güzümden ilham koparır oldu
çek git artık,sana yerim yok dar gelir vakit
bu cümleler boğaza düğümlendi çözmek istesen de
şans yanımda yok bugün ve beklemekten bahtı soldu
garip bir iklim aşk,sonbaharda yüzünü açtı
yazı soğuk geçer kışı ılımlı tıpkı ilkbahardı
mavi tonda boyadı gökyüzünden nağmeler
bulut hayale daldı,kalbi duymasan da kaybı gör be hancı

Duysan kalbi tam yerini dinliyorum
burda gördüğüm eşgal bana tan yerini de gör diyodur
elimde olsa da göremem sonu gelmiyodur
sen derdine yan,beni benimle bırak
bu ne garip iklim yazı soğuk olur kışı bana yarı sıcak

Duygularına sahip,gününe hakim ol
ve her dakika lehine işlemez acele et velhasıl beklemez
hangi rüzgar attı seni bu denli güzümün ortasında
hırpalansa yapraklarını kim tutar ve beslemez
hangi yitik mevsimin kırılmış dalıyım
bırak da bağrı taş bağlasın şu aciz gözümü yaşlayın
çok istedim fakat söylemez dil,konuşmaz ağız
bir yanardağım,patlasam benimle yanarmısın
asırlarca geçmişiz bu zaman tünelininin dibinde
bekle beni vardığımda hayale sarılırım
çoğaldıkça eksilen bu tanelerle boğuşup
içime akıyorum sana kavuştuğum o an da gülüyorum
esiri olduğum hayat alıkoyar ve söyle sussun
kirpiklerime takılan yaşların bi damla yüzüme vursun
gözlerinden daha emin korunak nerde olsun
almış saklamış içinde hapsolurdum söyle daha ne olsun

Hünkarın Fermanı

Fermanım yazılsın,izni var bu maruzatın
hünkârın ellerinde kırılmaz ki yadigârın
biri dolu,biri boştu malum bardağın
ve koştu dört nalından ikisi boş çıkarsa siz yanın
her tanım gereksiz üstü kapalı duran sayfadan
söyle kaç kalem yeterdi beni bugün de karalasan
bıkmadın mı aynı gemide boşa kürek sallamaktan
duymadın demek bu şanı kulaklarda çınlamaktan
sen o küçük hırsına yenilensin canım
niye benim etrafımı değişenler sarıyor
ben kurtulamıyorum
duvar üstüme gelse de göremiyorum
sebep aynı fakat sonuç aynı değil
e bazen yükü omzuma alamam ben
biriken umutlar hep hikayede kalır
ama son rüyada bile gülemem ben

Ben biR misalimi kullanırım
acıma yok senin içinde zerre kadar
bilmezdim umutlar birikiyor
bak yılmam bu diyardan göçene kadar
sen taşı bana yük olan biri var
yüz yok bu günahkarın avazı çıkar
sonu belli değil emaneti bana sar
hünkâr fermanını yazana kadar
(ferman elimde yaz yaz
tarihi baştan yaz hadi yaz yaz)

Takip eden bilir efendi kim canım
önce bi kalbini pastan sil
sen nerdesin ve ben nerdeyim
bunu görememek ayıp olur baştan bil
bana böyle bi tavizi vermezdin
o zor yolları aşmaya gelemessin
hiç usanma çalış ve de kendine yet
kabahat benim gözümde büyümezdin

Albüm Hakkında

Albüm 2011/Ekim ayında dinleyenlerine sunulmuştur. Albüm toplam 12 parçadan oluşmaktadır. Sözler ve altyapısı İntizam'a aittir.